Yalnızlıklar

Bir kuş olsam bu gece
Uçsam sana varsam
Sen, güzel İzmir’im
Bana mucize olsan

Ege’de dalga olsam bu gece
Onca kargaşada seni duysam
Tüm hırçınlığımla kıyıya vursam
Gülüşünü bıraksan dönüşüme
Denizimde usulca kaybolsan

Kordonda rüzgar olsam bu gece
Kokundan sarhoş olsam
Sarılıyormuşçasına dokunsam tenine
Saçlarını bırakırken esip gidişime

Bir budalayım bu gece
Oturup seni düşlüyorum
Elimdeki kitaba bakıyor
Yalnızlıklar görüyorum

Tutsak

Ne geliyor ne gidiyorsun
Ben senden uzaklaştıkça
Kendine tekrar tutsak ediyorsun
Aslında sen de özgür kalamıyorsun

Sen yine gel sevgili
Dünya bir tam turunu tamamladığında gel
Gülüşünün yankısı son bulmadan
Kokun zamana karışmadan
Ben senden gitmeden gel
Sen benden gitmeden

Özgür olalım