Tek Kişilik Hayat

Tek kişilik dönme dolap
Tavan ve yatak arasına kurulu
Zaman çarkları çevirdiğinde
Işıklar siyaha bürünecek
Bir süre kendi içimde döneceğim

Tek kişilik bir pencere
İkimizin arasına kurulu
Sen karanlığa süzüldüğünde
Sarı elbiselerin içinde yapraklar
Rüzgardan kaçmalılar çocukça

Yıllar bir sayıdan ibaret değil artık
Ölüm anlam kazanmaya başladı
Yeterince susmadık mı?

Bilinmezlik

Bir düzine gece boyunca susarak
Birbirimizi karanlığa sunacaktık
Şarkılardan çadır yaparak
Bir uçurumun kenarına kuracaktık
İç sesimiz kök salacaktı
Orman yemyeşil uyanacaktı
Anılardan kor bir ateş yakacaktık
Sıcaklığında gözlerime bakacaktın

Adam kadını koklayacaktı
Kadın gökyüzünü özgürlüğe boyayacaktı
Zaman yıldızları görünür kılacaktı
Sonsuzluğa uzanacaktık

Bir düzine gece sonunda
Birlikte uyuyacaktık
Yalnızlığa mı uyanacaktık
Yoksa yola mı çıkacaktık
Özgürlük kokan kadınla