Eksik

Beytepe şimdi bembeyaz olmuş
Kar taneleri gözyaşlarıma karışıyor
İnsanlar çekip gitmeyi mutluluk sanıyor
Ben her geçen gün eksiliyorum.

Biraz senden öncekilerden gidiyor
Biraz kendimden ödün veriyorum
Biraz sonrakileri gömüyorum
En çok seni yitiriyorum

Adamın Dünyası – 11

Yarınları küçük bir sırt çantasına sığdırıp özgürlük kokan kadına doğru yola çıktım. Yolculuğun var olmasına sebep olan dayanılmaz özleme doğru. Üç saat sürecek olan bir uçak yolculuğu. 

Kendimi ölüme en yakın hissettiğim anlar hep uçak yolculukları olmuştur.  Ölümü hiç düşünmediğim anlarsa bir kadının kolları. Ölümsüz hissedebilmek için ölüm düşüncesine katlanılmasının zihni bulandırması sonucu gelen ekstra duygusallık anlarında kurulan hayaller hiç kurulmamalı. Bu hayallerde o insanı ilk nerede göreceğinizi nasıl sarılacağınızı ve sizi nasıl karşılayacağını düşündükçe yol dayanılmaz bir hal alıyor.

Uçak indi, korkularımı bir kenara koydum. Bulanık düşünceleri netleştirme zamanı geliyor. Fazla uzun sürmüyor, Ankara sizi her zamanki gibi yalnız, yapayalnız karşılıyor.  Yıllar önce bir başınıza geldiğiniz bu şehre her defasında yalnız gelmek zorunda kalıyorsunuz. Bu şehirde bir şey var, bana hep acı veriyor.

Yalnızlık biraz da elleri ceplerinde yürümektir.  Kabuğuna çekilir insan, tutacak bir el yoktur belki, belki ellerin üşüsün istemezsin, belki omuzların öne düşer kendine sarılıyor hissedersin. Güzel şeydir ellerin cebinde yağmurlu bir sonbahar gününde yaprak çıtırtılarında ki yalnızlık. 

Ellerim cebimde yürüyordum, koluma girmişti. Yanımdaydı, ellerini tutmak istedim ama yapamadım. Her şeyden daha özeldir bence bir kadının ellerini tutarak yürümek. Benim diyebilmektir biraz, biraz dışarı haykırmaktır bizi. Cebimden ellerimi çıkardı beni yalnızlığımdan sıyırdı biraz biz olmuştuk, hissetmiştim. Kızılay’dan Seğmenler’e kadar yürüdük elimi hiç bırakmadı. 

Uzun süre gözlerime bakamazdı. Nedenini hala bilmiyorum. Saçları şimdiye kadar ki en karşı konulamaz halini almışlar. Belki de bu denli uzak olduğum içindir, bırak en karşı konulamaz haliyle kalsınlar başkaları daha güzel sever belki ben zaten gidiyorum.

04.12.2018