Adamın Dünyası – 1

Gökyüzünün insanın içini darladığı günlerden biriydi bu havalarda insanın kendisini yatağa atası gelirdi. Adam kaldığı yere geldi ve yatağa uzandı müziğin de yardımıyla düşüncülerini dağıtmak istedi. Bir kaç şarkı dinledi olmadı, düşüncelerini müzikle susturamadı. Çoğu zaman aynı şarkıları dinlediği için bağışıklık kazanmış olabileceğini düşündü. Bir süre sonra yazmak istedi yazma isteğini bastırmaya çalıştı ama başaramadı. Anlatmak istediği bir şey mi vardı yoksa sadece düşüncelerini kağıda mı dökmek istiyordu bilmiyordu. Önce şiir yazmayı denedi ama uygun kelimeleri bulamadı, alkollü olmadığı için olabilirdi. Alkol aldığı zamanlarda daha hızlı düşündüğünü düşünürdü. Sonra arkadaşlıkları ve aşkları düşündü.Bu iki kavramın iç içe geçmeye başladığında ne denli tehlikeli olabileceğini tekrar hatırladı. Arkadaşlık aşkın içine geçemiyordu çünkü insan tanıştığı biriyle önce arkadaş oluyordu ama aşk öyle değildi aşk kendi bildiğini okuyordu ve her şeyi bok edebilirdi. Oysa bu böyle olmamalı arkadaşlıklar aşktan dolayı son bulmamalı dedi kendine. Arkadaşken yaşanan tesadüfi karşılaşmaların tadı yerini kaçışlara bırakmamalıydı, insan konuşmak istediğinde yanlış anlaşılır mı diye düşünmemeliydi, birlikte oturup dertleştiğin günler yerini başkalarına bırakmamalıydı. Adam bu düşüncelerin içinde kayboldu. Kaybettiği arkadaşını özlemişti ama yapabileceği bir şey yoktu yaşananlar geri alınamazdı zaman bazı şeyleri düzeltemezdi. Müziğe bir şans daha vermesi gerektiğini düşünürken arka planda Duman – Aman Aman çoktan duyulmaya başlamıştı…

En üzücü haberler beklenmeyen anlar da öğrenilirdi adam bunu kalbi ansızın sızladığında farketti. Aslında duymuş olduğu bir haber yoktu gördüklerinden ve duyduklarından kabaca bir çıkarımda bulunmuştu. Doğruluğu kesin olmayan bir şeyin kendisini neden bu denli üzdüğünü düşündü. Eğer çıkarımı doğruysa bile bu konunun kendisini ilgilendirmediği gerçeğini henüz kabul edememişti, bu düşünceyi sindirmek zaman alıyordu. Aşk denilen bu illet mahkumlara verilen yemeklerden farksızdı aç kalmak gibi bir lüksünüz yoktu. Bu iğrenç yemeği kusabilmek için ağız dolusu içmek istedi ama yapmadı alkole sığınmaktan yorulmuştu alkol dostu değildi ve cebinde parası kalmamıştı. Aynanın önüne geçti ve karşısındaki insana gülümsedi. Derin bir sessizlik oldu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir