Çıplak Ayaklar

Anıların bir parçası olmanın ötesinde
Sen ve ben hiç biz olamadık.
Yaralar gibi anlık yaşanmışlıklardan doğan,
Derine uzanan bıçak yaraları.
Yıllara yenik düşmeyecek izler.
Üzerine tuz bassan da acımayan,
Yine de göze dokunan yaralar.
Bir sonrakinin sorusuna cevap olacaklar.

Yıllar sonra belki de
Özgürlüğü bulduğum bir ülkede
Bir çöpü karıştırken
Aklıma düşeceksin
Oysa sevgilim, sen ve ben
Bütün ağırlığını bir toplumun
Uçan bir balona doldurup
Göğe yükselişini izlerken
Bir şehri keşfedebilirdik
Çıplak ayaklar eşliğinde

17.06.2019

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir