Tek Kişilik Hayat

Tek kişilik dönme dolap
Tavan ve yatak arasına kurulu
Zaman çarkları çevirdiğinde
Işıklar siyaha bürünecek
Bir süre kendi içimde döneceğim

Tek kişilik bir pencere
İkimizin arasına kurulu
Sen karanlığa süzüldüğünde
Sarı elbiselerin içinde yapraklar
Rüzgardan kaçmalılar çocukça

Yıllar bir sayıdan ibaret değil artık
Ölüm anlam kazanmaya başladı
Yeterince susmadık mı?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir